هر چي بخواي اينجاست

همه چي درباره گل آلاله

 نام انگليسي :  Ranunculus asiaticus

خانواده : Ranunculaceae

بومي : آسياي جنوب غربي

 

 

نزديك به ۶۰۰ گونه آن از گل آلاله در جهان شناخته شده است. در ايران در حدود ۶۰ گونه از اين گياه مي رويد و برخي از اين گونه ها در بعضي از مناطق ايران به صورت خودرو و بومي ديده مي شود. آلاله هاي خودرو در جنگل ها، مرداب ها، كنار نهرها، چشمه ها، حاشيه كشتزارها و جاده ها، در آبهاي كم عمق باتلاق ها و نيز در كوهستان ها مي رويند.

 

 

 

 

 اين گياه براي تزيين حاشيه ها، تپه ها و نيز به عنوان گل بريدني استفاده مي شود.  گل هها به رنگ هاي مختلف كم پر يا پرپر هستند. آلاله گياهي است دايمي با ريشه هاي متورم و ژوخه مانند كه در قسمت بالاي خود داراي چندين جوانه فلس دار پوشيده از كرك، است. ساقه هاي اين گياه خشن، ساده و يا منشعب بوده و ارتفاع آنها 25 – 20 سانتي متر است. برگ ها به ويژه، در قاعده گياه زياد بوده و كم و بيش بريده بريده و دندانه دار هستند (ويژگي منحصر به فرد گياهان علفي تيره آلاله سانان). 

 

نياز ها: به سرماي زياد حساس است و در زمستان گياهان جوان بايد با خاك پوش پوشانده شوند. دماي شبانه۱۰ –7 درجه و دماي روزانه حداكثر 20 درجه براي اين گياهان مناسب است.  براي توليد گل با كيفيت و كميت بالا، شرايط روز كوتاه و شب هاي خنك مناسب است. روز بلند ممكن است باعث نمو بهتر گل شود ولي باعث كاهش كيفيت مي شود. همچنين روز بلند و دماهاي بالا منجر به تشكيل ريشه ژوخه اي، پيري گياه و خواب ريشه ژوخه اي مي شود.دماي بيش از 27،درجه  باعث زرد شدن برگ هاي پاييني ميشود. زمين هاي قوي، سالم، با تهويه مناسب و آفتاب گير را مي پسندد. در فصل بهار نياز آبي آن بالا است و در تابستان با زرد شدن برگ ها، آبياري كاهش مي يابد تا اينكه متوقف شود. اين گياه مي تواند در 5- درجه زنده بماند.

 

 

 

 

 

گل آلاله – آلاله ايراني

آلاله يك گياه زينتي بسيار محبوب است و به طور گسترده اي در نقاط مختلف جهان كشت ميشود. آلاله اصالتاً گلي‌ كم برگ است، اما آنچه اين گياه را به يكي از گونه هاي محبوب در دنياي گل تبديل كرده، ارقام اصلاح شده و پر گلبرگ آن است.

 

رنگ گلبرگ هاي گل آلاله بسيار متنوع مي‌باشد و شامل رنگ هاي قرمز، صورتي، نارنجي، بنفش، زرد تا سفيد و سايه روشن دار است. گلبرگ ها و كاسبرگ ها بسيار نازك و كاغذي هستند و ساقه آن نيز بسيار ظريف است.

 

 

پس از دوره گلدهي وقتي بوته ها خشك شدند، شاخ و برگ گياه قطع كرده، آبياري را متوقف كرده و ريشه ها را در بستر به حال خود رها مي كنند. پس از طي دوره خفتگي در پاييز دوباره آبياري مي شود تا گياهان رشد كنند. گاهي پنجه ها را از خاك خارج كرده و پس از تميز كردن، در سايه خشك مي كنند. سپس آنها را در شن خشك تا هنگام كشت دوباره تگهداري مي كنند.

 

انواع مشهور گل آلاله در جهان

 

همانطور كه گفتيم، گل آلاله انواع بسيار مختلفي دارد كه در كل بالغ بر 500 نوع متفاوت است؛ اما در دسته بندي اين 500 نوع، چهار نوع گل وجود دارند كه بسيار معروف هستند و بسياري از انواع مختلف را شامل مي شوند:

 

1- آلاله Buttercup

آلاله باتركاپ نوعي از گل آلاله زينتي است كه گونه آلاله ايراني نيز از همين نوع است. اين نوع آلاله هم مي تواند بسيار پر گلبرگ باشد و هم مي تواند 4 گلبرگه باشد و رنگ‌هاي مختلفي هم دارد. نوع خالص باتركاپ آنچنان كه در تصوير زير مشاهده مي كنيد، گلي با چهار گلبرگ ساده است كه رنگ‌هاي سفيد تا زرد را شامل مي شود. اين نوع گل بيشتر در گل فروشي ها و دسته گل ها استفاده مي شود.

 

آلاله باتركاپ ساده

 

 

 

2- آلاله  Poppy Anemone

 پاپي آنمون نيز نوعي از آلاله زينتي است كه تعداد گلبرگ‌هاي آن نسبت به نوع باتركاپ كمتر است و وسط آن مانند گل شقايق سياه است. اين نوع گل آلاله در گل فروشي‌ها هم استفاده مي شود اما بيشتر در باغچه‌ها و فضاي سبز از آن استفاده مي شود. اين گل نيز از نظر رنگي طيف رنگ‌هاي سفيد تا صورتي و سرخ و زرشكي را شامل مي شود. در تصوير زير يك پاپي آنمون سفيد را مشاهده مي كنيد.

 

 

براي اطلاعات بيشتر و پرورش گل آلاله به مقاله كامل گل آلاله مراجعه كنيد.


برچسب: ،
امتیاز:
 
بازدید:
+ نوشته شده: ۱۰ آبان ۱۳۹۹ساعت: ۰۱:۱۸:۲۳ توسط:ali موضوع:

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
سایت :
پیام :
خصوصی :
کد امنیتی :